drakwn, xristina mania, staxtopoutes, mamayabooks, xrhstos kaskavelhs, drakonbook,

Παρόλο που σπουδάζοντας συγκριτική λογοτεχνία είχα μάθει από το πανεπιστήμιο να αναλύω κείμενα, κεφάλαια, χαρακτήρες σε ad nauseam επίπεδα, είχα πάντα μεγάλη δυσκολία στο να γράψω μία κριτική για κάποιο βιβλίο.
Κι ενώ εδώ και πολύ καιρό ήθελα να μιλήσω για το βιβλίο του Χρήστου Κασκαβέλη ΔΡΑΚΩΝ φοβόμουν να το κάνω γιατί δεν το έχω με τις κριτικές. Τελικά όμως αποφάσισα από το να μην πω αυτό που θέλω καλύτερα να το εκφράσω όπως εγώ γουστάρω, όπως μου βγαίνει πιο φυσικά κι ας μην μοιάζει καθόλου με κριτική κάποιου επαΐοντα της λογοτεχνίας.
Ας τα πάρουμε λοιπόν από την αρχή. Τον Χρήστο τον ήξερα, είναι φίλος, και κάναμε παρέα. Ήξερα έναν Χρήστο, τεχνοκράτη που όμως διάβαζε βιβλία και είχε άποψη.
Μου έδωσε το ΔΡΑΚΩΝ, ολόκληρο το μυθιστόρημα, προτού καν εκδοθεί, να το διαβάσω και να του πω τη γνώμη μου.
Άρχισα να το διαβάζω και δύο έντονα συναισθήματα εναλλάσσονταν συνεχώς
Έκπληξη και Ζήλεια
Έκπληξη γιατί δεν του το χα με τίποτα. Δεν μπορούσα να πιστέψω ότι ένας φίλος που προέρχεται από τον χώρο της πληροφορικής και που έτσι ξαφνικά έγραψε ένα μυθιστόρημα και μου ζήτησε να το διαβάσω για να πω την γνώμη μου, μπορεί να έχει γράψει ένα τέτοιο αριστούργημα. Δεν το λέω υπερβολικά το εννοώ. Για μένα είναι ένα αριστούργημα σε πολλαπλά επίπεδα: λογοτεχνικά εννοιολογικά, μυθοπλαστικά, φιλοσοφικά….
Έκπληξη γιατί γνώρισα έναν άλλο Χρήστο. Έναν Χρήστο, γλωσσοπλάστη, κυνικό φιλόσοφο, ρομαντικό ποιητή, σαγηνευτικό παραμυθά.
Έκπληξη γιατί το μυθιστόρημά του ισορροπεί τέλεια ανάμεσα στην καταιγιστική δράση, στις φιλοσοφικές αναζητήσεις και στον απόλυτο έρωτα.
Έκπληξη γιατί αν κι εκτυλίσσεται σε άλλο χρόνο και χώρο, αν το απογυμνώσεις από το σκηνογραφικό του πλαίσιο θα μπορούσε να διαδραματίζεται σε οποιοδήποτε σημείο της γης οποιαδήποτε χρονική στιγμή.
Έκπληξη γιατί διεισδύει στα έγκατα της ανθρώπινης φύσης μέσα από ένα συναρπαστικό επικό, ερωτικό, φιλοσοφικό παραμύθι.
Έκπληξη γιατί είναι μέσα στα ελάχιστα βιβλία, από τα πολλά μα πάρα πολλά που έχω διαβάσει, που το σκεφτόμουν για μέρες μετά.
Έκπληξη γιατί είναι από τα πιο καλογραμμένα, κι αναφέρομαι καθαρά στο γλωσσικό κομμάτι, βιβλία που έχω διαβάσει.
Όσο για το Ζήλεια δεν νομίζω πως χρειάζεται ανάλυση.
Ζήλεια γιατί δεν το έγραψα εγώ.
Κάπου μέσα στο βιβλίο υπάρχει αυτή η συγκλονιστική στιχομυθία
« Δεν νικιούνται οι Ιστορίες, οι θρύλοι, οι προφητείες. Το έχω δει αμέτρητους χειμώνες τώρα, είναι αθάνατες.
Νικιούνται, Ντα Ρεν. Όχι από λεπίδες. Από άλλες Ιστορίες, Καλύτερες.»

Αν αυτός είναι ο μόνος τρόπος, νομίζω πως θα περάσει πολύς καιρός μέχρι να νικηθεί αυτή εδώ η Ιστορία.

www.drakonbook.gr